WOSwijs blog november 2019 | tekst Fokelien Zijp | lay-out Sandra Ott

HET AFSCHEID IS MOEILIJKER DAN HET BEGIN


Lyda

“Dat is ook leuk aan WoS; je blijft jezelf ontwikkelen.”

“Je moet keuzes maken in het leven, wat doe je met je vrije tijd en bij de hardloopvereniging hebben ze ook allerlei vacatures. Het verenigingswerk is een nieuwe uitdaging en een stuk dichter bij huis”

Na zeven jaar stopt Lyda Mallant als medewerker van Wings of Support maar vrijwilligster blijft zij. Zij was bijna vier jaar het gezicht van Planning & Organisatie. Haar werkzaamheden op dit vlak heeft zij al vrijwel volledig overgedragen aan Filiz Arikdogan. Aan het eind van het jaar stopt Lyda ook als projectcoördinator en zet Michael van Os de Man haar projecten in Entebbe voort.


Het was een moeilijke beslissing omdat loslaten niet Lyda haar sterkste kant is.

Maar naast het fulltime vliegen wil Lyda meer tijd voor haar vele hobby’s: beeldhouwen, tuinieren, hardlopen. Bovendien woont zij ver weg. Een vergadering kost haar drie uur reistijd. En bij P&O heb je nogal eens een vergadering. Ook heeft zij nog een zoon en een relatie. “Je moet keuzes maken in het leven, wat doe je met je vrije tijd en bij de hardloopvereniging hebben ze ook allerlei vacatures. Het verenigingswerk is een nieuwe uitdaging en een stuk dichter bij huis”, zegt Lyda.


Door de mooie verhalen en het enthousiasme van haar vriendin Elisabeth Tiesinga wilde Lyda ook bij WoS aan de slag. Aanvankelijk had Lyda als alleenstaande moeder geen tijd voor projecten maar bleef het bij koffers sjouwen. Maar op een gegeven moment wilde zij meer; zij wilde meer betekenen voor de mensen en voor hun organisaties, zij wilde weten hoe alles werkt en daadwerkelijk ècht iets doen. Dat kan alleen als pc’er. “Dan ga je samen een langdurig verband aan, je stelt een plan op, je onderhoudt een band, je ziet het groeien. Prachtig is dat.”

“Dan ga je samen een langdurig verband aan, je stelt een plan op, je onderhoudt een band, je ziet het groeien. Prachtig is dat.”

“Hadden ze de hele dag allemaal festiviteiten georganiseerd omdat ze geheel ten onrechte bang waren dat ik er geen zin in had of het niet leuk vond. Heel goed bedoelt maar totaal niet nodig.”


In het begin had Lyda projecten in veel verschillende landen: India, Ghana, Tanzania, Kenia, Oeganda. Op een gegeven moment kwam zij erachter dat het praktisch is je te focussen op één land. “Je weet wat de salarissen zijn, de politieke situatie, de gewoonten en gebruiken. Dit helpt bij bouwprojecten. En je kan ook beter de boel controleren.” Uiteindelijk behield Lyda alleen haar projecten in Oeganda.


“Je maakt ook grappige dingen mee”, zegt Lyda. Zij had een project van iemand overgenomen en ging er een kijkje nemen. Iemand van de crew wilde graag mee en ze dachten binnen een paar uurtjes weer terug in het hotel te zijn. “Hadden ze de hele dag allemaal festiviteiten georganiseerd omdat ze geheel ten onrechte bang waren dat ik er geen zin in had of het niet leuk vond. Heel goed bedoelt maar totaal niet nodig.”


Onderweg naar Entebbe om projecten te bezoeken wordt Lyda door een collega WoS-ser overgehaald om P&O te gaan doen. Het leek haar wel wat om weer op een ander vlak met WoS bezig te zijn. “Dat is ook leuk aan WoS; je blijft jezelf ontwikkelen.”


Ik mag een bespreking bijwonen van Lyda en haar opvolgster Filiz. Dit gebeurd in het Hyatt hotel in Hoofddorp voorafgaand aan een vergadering van de Project Commissie. Zij lopen samen de lijst met aspirant projectcoördinatoren door. “Is die nieuwe aspirant al op intro geweest?”, vraagt Lyda. “Ja”, zegt Filiz, “één op één bij mij thuis in Leiden. Hij loopt nu met iemand mee.” Je moet opletten dat aspiranten niet bungelen. “De één is eeuwig aspirant, de ander stopt vanwege een studie of omdat hij papa wordt.” De aspiranten zijn bijgewerkt.

“Je weet wat de salarissen zijn, de politieke situatie, de gewoonten en gebruiken. Dit helpt bij bouwprojecten"

Lyda is heel blij dat zij goede opvolgers heeft gevonden. Voor P&O is dat Filiz. “Zij is enorm ervaren door haar P&O verleden bij de overheid en is super gemotiveerd.” De projecten overdragen is gevoelsmatig moeilijker voor Lyda. “Daar kan je niet zomaar mee stoppen en ben je echt zelf verantwoordelijk voor.” Michael gaat haar projecten overnemen. “Ik heb hem ingewerkt en hij is in enorm korte tijd vrijwel aspirant af. Hij is zo goed dat ik ook mijn werk in Entebbe met een gerust hart kan overdragen.”


De ongeveer 100 vaste medewerkers zijn het fundament van WoS en steken er veel tijd in. Lyda hoopt dat er nieuwe mensen blijven komen en dat WoS niet uitholt. “Het is een te leuke organisatie die het verdient dat er nieuwe mensen bijkomen. Wat ik zo bijzonder aan WoS vind is dat we eensgezind bezig zijn allemaal met de neuzen dezelfde kant op, allemaal vrijwillig, allemaal alleen maar omdat we het graag willen doen. Ik heb er een aantal vriendinnen aan overgehouden en vele mooie mensen ontmoet. Het is een leuke club jonge enthousiaste mensen. Het is een prachtige organisatie. Het lijken kleine druppels met wat wij samen doen maar toch maken we het verschil.”



Nagekomen bericht bij "Afscheid nemen is moeilijker dan het begin":

Na het schrijven van het artikel heeft Lyda aangegeven zich toch te willen blijven inzetten als coordinator voor nieuwe aspirant projectcoordinatoren bij Wings of Support.