Rondom de open binnenplaats bevinden zich klaslokalen, een naaiatelier, een werkplaats voor houtbewerking, een kantoortje en slaapzalen voor straatkinderen. “Kayda is geen school, maar het is voor alle tijd die er overblijft als ze niet op school zitten … de weekenden, de vakanties, na school. Het houdt ze van de straat - zowel de straatkinderen alsook de kinderen die nog een thuis hebben- en ze leren er dingen die ze thuis niet leren”, vervolgt Abdu bevlogen. “We hebben al veel verschillende trainingen gegeven. Over kinderrechten, normen en waarden, plastic verzamelen. Oegandezen zijn preuts waardoor ouders hun kinderen vaak geen seksuele voorlichting geven. Dit krijgen ze dan bij ons. En straatkinderen willen vaak niet meer naar school omdat ze jaren gemist hebben waardoor hun klasgenoten veel jonger zijn. Zij kunnen bij Kayda een beroep leren. En de straatkinderen krijgen ook eten en onderdak.”

Elke dag zijn er trainingen voor kinderen, adolescenten maar ook voor de ouders. En zij vertellen weer door wat ze geleerd hebben. Kayda probeert iedereen uit de suburb erbij te betrekken; eerst kunnen zij een paar keer vrijblijvend komen kijken. Vervolgens moeten zij zich registreren en is het niet meer vrijblijvend. En als zij komen voor een training krijgen alle deelnemers bij aanvang een T-shirt en tijdens de training een watertje of frisdrank en ook een lunch. Verder wordt er veel gesport, gezongen en gedanst. En er vindt heel veel counselling plaats.

Deel dit artikel: