In maart zou Marlies een project in Fortaleza (Brazilië) bezoeken, maar in verband met de uitbraak van corona mocht er niemand meer komen. “In normale tijden wordt altijd eerst een project bezocht, voordat er een aanvraag tot steun wordt gedaan. Toen dat niet meer ging, zijn we snel overgestapt op noodhulp.” Michael spreekt liever van corona gerelateerde hulp: “Al snel kwam via de projectcoördinatoren vanuit projecten in Afrika en Latijns-Amerika de dringende vraag om hulp in de vorm van voedsel en zeep. We hebben toen in overleg met het bestuur dit snel gefaciliteerd en hier geld voor vrijgemaakt. Het standaardbedrag voor deze hulp is verhoogd van 500 naar 1500 euro en eigenlijk hebben we tot nu toe niet veel anders gedaan dan dit soort hulp geven. Gewone projecten gaan mondjesmaat nog door. Hiertoe wordt het normale proces bewandeld. Alleen de bezoeken aan de projecten vervallen, maar met de meeste projecten werken we al jarenlang samen en hebben we een goede vertrouwensband. Lopende projecten zoals het betalen van salarissen gaan ook gewoon door, evenals wat aanvragen van projecten die al liepen. Er gebeurt dus wel wat qua structurele hulp, maar niet veel. Het is nu vooral coronahulp.”